Ευγνωμοσύνη

Ευγνωμοσύνη

Μόνο αν εκτιμώ αυτά που έχω, μπορώ να έχω πολύ περισσότερα.

Αλήθεια, πως θα σου φαινόταν, αν για μια ζωή ολόκληρη έδινες συνεχώς δώρα σε κάποιον, κι εκείνος δεν τα πρόσεχε, ούτε τους έδινε σημασία, και ούτε Επερνέ καμία χαρά από αυτά;

Αλλά τα δεχόταν χωρίς σχεδόν κανένα ευχαριστώ;

Δώρα πολύτιμα, δώρα ύψιστης σημασίας. Αλήθεια πως θα ένοιωθες γι αυτό;

Είναι άραγε δώρο ύψιστης σημασίας..

Τα δυο σου πόδια;

Τα χεριά σου;

Τα μάτια σου;

Ο αέρας που αναπνέεις;

Το νερό που  πίνεις κύαθε φορά που δίψας, που πλένεσαι, που μαγειρεύεις;

Μήπως είναι δώρο ύψιστης σημασίας η ιδία σου η ζωή;  η ύπαρξη σου;

Είναι άραγε πολύτιμο δώρο,

  • Η καθημερινή σου τροφή;
  • Το σπίτι σου;
  • Τα ρούχα σου;
  • Η μπανιέρα σου;
  • Ο νεροχύτης σου;
  • Το μαξιλάρι σου;
  • Το κρεβάτι σου;
  • Το ψυγείο σου;
  • Το τραπέζι που τρως;
  • Η καρέκλα που κάθεσαι;
  • Τα πιάτα, τα μαχαιροπήρουνα σου;
  • Το κινητό σου;
  • Ο υπολογιστής σου;
  • Το αυτοκίνητο σου ίσως;
  • Τα σεντόνια σου; οι κουβέρτες σου;
  • Τα σφουγγάρια σου, τα απορρυπαντικά σου;
  • Οι κατσαρόλες σου;
  • Το πλυντήριο σου;
  • Η ηλεκτρική σου κουζίνα;
  • Το ηλεκτρικό ρεύμα;
  • Τα βιβλία, τα τετράδια, τα στύλο σου, τα χαλιά,  οι κουρτίνες, τα τραπεζομάντηλα σου, οι ντουλάπες σου, τα στολίδια του σπιτιού σου;

Κάθισε και σκέψου λίγο…

Είναι άραγε  δώρο οι ικανότητες σου, να περπατάς, να μιλάς, να οδηγείς, να χορεύεις, να τραγουδάς;  τα ταλέντα σου; να μαστορεύεις, να μαγειρεύεις, να είσαι οργανωτικός, να επιμένεις στους στόχους σου και τόσα αλλά… που  μόνο εσύ ξέρεις.

Οι γνώσεις  σου άραγε; ..αναρωτήσου.

Οι φίλοι σου; η οικογένεια σου;

Τώρα σκέψου να μην τα είχες  όλα αυτά στη ζωή σου, έστω και για μια μέρα;

Αλήθεια, πως αισθάνεσαι τώρα;

Γιατί  άραγε παίρνουμε σαν δεδομένα τα τόσα πολύτιμα δώρα της ζωής;

Και δεν τους δίνουμε καμία σημασία και ούτε τα προσέχουμε;

Και δεν ευχαριστούμε σχεδόν ποτέ γι αυτά;

Μήπως αυτή η στάση , μας καταστρέφει εν άγνοια μας;

Το μυαλό έχει την τάση να εστιάζει στην έλλειψη.

Αλλά εσύ, που είσαι;

Που είναι το αφεντικό;

Ποιος είναι το αφεντικό;

Το μυαλό σου η ο υπέροχος εσύ;

Μήπως είναι η ώρα επιστρέψεις  ‘’από τις διακοπές σου’’ και να αναλάβεις   την ευθύνη της ζωής σου και τα του οίκου σου;

Αν το αφεντικό είναι ο «υπέροχος εσύ», τότε δοκίμασε  να  κάνεις τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο.

ΑΣΚΗΣΗ

Για ένα μηνά κάνε την παρακάτω καθημερινή γραπτή άσκηση και θα διαπιστώσεις μονός/νη σου, τα απρόσμενα και θαυμάσια αποτελέσματα της.

Μόνο η δική σου εμπειρία  μπορεί να σε πείσει.

Πάρε ένα καινούριο τετράδιο και κύαθε μέρα  γράφε  και ευχαρίστησε για 5-10 πράγματα που έχεις σήμερα, η που σου συνέβησαν και για τα όποια είσαι ευγνώμων.

Π.χ. ευχαριστώ που σήμερα έχω το σπίτι μου.

Ευχαριστώ που σήμερα έχω..

Ευχαριστώ   που τώρα έχω..

Ευχαριστώ για..

Να είσαι βέβαιος πως, σε ένα μηνά, θα ευγνωμονείς   την ιδία τη ζωή για το δώρο αυτής της πληροφορίας.

Αν τη χρησιμοποιήσεις, η μεταμόρφωση της ίδιας σου της ζωής θα σε πείσει ότι, και μόνο αυτή η ασκήσει αξίζει να γίνει συνήθεια ζωής.

Και να ξέρεις ότι, κάθε καινούρια συνηθείας  χρειάζεται 30 ημέρες για να εδραιωθεί.

Δοκίμασε το, είναι ο συντομότερος δρόμος προς τη χαρά και την επιτυχία σου.

Ενεργειακή θεραπεία – Εσωτερικό παιδί & Κυτταρική μνήμη

Ενεργειακή θεραπεία – Εσωτερικό παιδί & Κυτταρική μνήμη

Μέσα από την εργασία μου συναντώ συνεχώς ανθρώπους, που κυριολεκτικά βασανίζονται σε ολόκληρη τη ζωή τους, από το θέμα των σχέσεων.

Είναι  πραγματικά άξιο απορίας το πόσο πραγματικά υποφέρουν οι άνθρωποι αυτοί , από την απόρριψη, την απαξίωση και γενικά από τη μη αποδοχή του συντρόφου.

Είναι επίσης άξιο απορίας, το πόσο χαμηλά φτάνει κανείς, προκειμένου να πάρει έστω και μια σταγόνα αποδοχής, επιβεβαίωσης κι ‘’αγάπης’’, από τον άλλον.

Κάποιες φορές, το ζητάει  τόσο απεγνωσμένα, που είναι διατεθειμένος , να το πληρώσει με οποιοδήποτε τίμημα , συμπεριλαμβανομένης  της αξιοπρέπειάς του.

Κι όταν παρά τις προσπάθειές του, αποτυγχάνει, πράγμα πολύ  φυσικό αφού κανένας υγείας άνθρωπος δε θέλει δίπλα του έναν φοβισμένο ανασφαλή, ζητιάνο, τότε πολλές φορές, καταρρέει.

Αυτό συμβαίνει σε όλες τις σχέσεις, μεταξύ γονέων και παιδιών, αλλά κυρίως μεταξύ συντρόφων.

Έχουμε άραγε πραγματικά τόσο μεγάλη ανάγκη, την επιβεβαίωση, την αποδοχή, την αγάπη, από έναν άλλον άνθρωπο; Και αν είναι έτσι, γιατί συμβαίνει αυτό;

Μήπως επειδή, δεν γνωρίζουμε την αξία μας και περιμένουμε να μας τη δείξει κάποιος άλλος μέσα από την αποδοχή του; Μήπως επειδή δεν αγαπάμε καθόλου τον εαυτό μας;

Ή μήπως επειδή νομίζουμε ότι μπορούμε να γεμίσουμε τα κενά μας με κάτι άλλο έξω από εμάς;

Ασφαλώς ισχύουν και τα τρία.

Όμως ποιος μας έμαθε να αγαπάμε τον εαυτό μας;

Ποιος μας έμαθε να τον σεβόμαστε;

Ποιος μας είπε ποτέ, πόσο πολύ αξίζουμε;

Από ποιόν και πότε λάβαμε πλήρη και ολοκληρωτική αποδοχή, ακριβώς όπως είμαστε;

Ποιος μας έμαθε να αγαπάμε χωρίς όρους τον εαυτό μας;

Κανείς φυσικά.

Αφού ακόμα κι οι γονείς μας, συνήθιζαν να μας λένε. Αν κάνεις αυτό, θα είσαι καλό παιδί και θα σε αγαπάω, αν όχι δε σε αγαπώ. Για να μην αναφερθώ  στις φορές που ακούσαμε φράσεις   όπως, είσαι άχρηστος δεν αξίζεις, είσαι κουτός, ανίκανος, και άλλα παρόμοια.

Και από την άλλη, πόσο συχνά ακούγαμε τη λέξη μπράβο, ή πόσο συχνά ακούσαμε από τους γονείς μας πόσο σημαντικοί, μοναδικοί και αξιαγάπητοι είμαστε;

Από σπάνια, ως ποτέ!

Σε αυτό το σημείο, θέλω να ξεκαθαρίσουμε ότι, κανείς δε φταίει. Οι γονείς μας αυτό ήξεραν, έτσι μεγάλωσαν και αυτό έκαναν.

Εάν βλέπετε τον εαυτό σας μέσα στα παραπάνω θέλω να σας πω ότι υπάρχει λύση και μπορώ να σας βοηθήσω πραγματικά! Επικοινωνήστε μαζί μου στο email info@sofiakonstantinidou.gr

Φοβίες

Φοβίες

Όλοι οι άνθρωποι, άλλος λίγο άλλος περισσότερο, βασανίζονται από φοβίες.

Άλλος φοβάται τη μοναξιά, άλλος φοβάται τα γεράματα, άλλος τις ασθένειες, και το θάνατο, άλλος την απόρριψη και άλλα.

Επίσης υπάρχει ο φόβος  της επιτυχίας, ή της αποτυχίας, ο φόβος για το άγνωστο, ο φόβος της αλλαγής, ο φόβος της διαχείρισης της ευτυχίας  και της επιτυχίας, ο φόβος της φτώχειας και πάρα πολλές άλλες μορφές φόβου που είναι για τον καθένα πολύ προσωπικές και πολύ ιδιαίτερες.

Πολλές από αυτές τις μορφές φόβου, έχουν τη ρίζα τους σε κάποιο συγκεκριμένο αρνητικό γεγονός που κάποιος έχει βιώσει σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή της ζωής του και αυτό έχει καταγραφεί, στην κυτταρική του μνήμη. Ας εξηγήσουμε όμως πρώτα, τι σημαίνει κυτταρική μνήμη.

Η επιστήμη έχει αποδείξει εδώ και χρόνια, ότι το κάθε μας κύτταρο έχει μνήμη. Η μνήμη αυτή, προέρχεται από γεγονότα, τα οποία, αποθηκεύονται στη μνήμη των κυττάρων σε μορφή εικόνων. Συνήθως, αυτές οι μνήμες, προέρχονται από την εμβρυακή   ή παιδική ηλικία,

Αλλά και κάποιες φορές, είναι κληρονομικές.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα, ένα γεγονός, που ένα παιδάκι παθαίνει ένα έγκαυμα. Αυτό το γεγονός, αποθηκεύεται στην κυτταρική του μνήμη σε μορφή εικόνας, και ακόμα κι αν αυτό το παιδί ήταν σε βρεφική ηλικία όταν συνέβη  αυτό το γεγονός και παρότι πιθανόν το έχει ξεχάσει και έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, αυτό  μπορεί να έχει αντίκτυπο στην ενήλικη ζωή του.

Επίσης περιπτώσεις εγκατάλειψης του παιδιού από κάποιον από τους γονείς θα μπορούσε να είναι άλλο ένα παράδειγμα  που καθώς έχει αποθηκευτεί στην κυτταρική του μνήμη, μπορεί να βιώνει ξανά και ξανά, εγκατάλειψη από τους συντρόφους του, ή να βιώνει συνεχώς απόρριψη, χωρίς εμφανή λόγο. Υπεύθυνες για αυτό είναι οι κυτταρικές του μνήμες.

Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μπορεί να έχουν δημιουργηθεί και κάποιες μορφές φοβίας.

Δηλαδή, από κάποιο γεγονός, που συνέβη στη ζωή μας σε πολύ τρυφερή ηλικία και που πιθανόν να μην το θυμόμαστε καν, αυτό όμως,  είναι ικανό να δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα στον άνθρωπο, παρότι είναι πια ενήλικας και υποτίθεται ότι θα έπρεπε να το έχει ξεπεράσει. Αυτό βέβαια δεν ισχύει καθόλου, επειδή ότι έχει καταγραφεί στην κυτταρική μας μνήμη, επαληθεύεται  ξανά και ξανά στη ζωή μας με μαθηματική ακρίβεια.

Με αυτή τη γνώση, μπορούμε πια σήμερα να απαλλαγούμε πλήρως και μόνιμα από την όποια μας καταστροφική κυτταρική μνήμη, άμεσα και εύκολα. Αυτό μπορεί να γίνει με μόνο μία ή δύο προσωπικές συνεδρίες και ο άνθρωπος να απαλλαγεί, από φοβίες που βασανιζόταν χρόνια. Η ενεργειακή ψυχολογία μας προσφέρει άριστα αποτελέσματα και σε αυτές τις περιπτώσεις.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μου στο info@sofiakonstantinidou.gr

Συναισθηματικός πόνος

Συναισθηματικός πόνος

Πολλές φορές οι άνθρωποι υποφέρουν χρόνια από κάποιο γεγονός που τους πλήγωσε, τους τραυμάτισε  ή τους προκάλεσε κάποιο μικρό ή μεγαλύτερο σοκ.

Αυτό μπορεί να έχει προκληθεί από ένα χωρισμό, ή από κάποιο ξαφνικό γεγονός, ή σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να είναι μία χρόνια κατάσταση, όπου ο άνθρωπος υποφέρει από θλίψη επειδή κάτι συγκεκριμένο του λείπει. Π.χ. Έχω συναντήσει ανθρώπους που νιώθουν δυνατό συναισθηματικό πόνο από την έλλειψη συντρόφου.

Όποια κι αν είναι η αιτία που προκαλεί στον άνθρωπο συναισθηματικό πόνο, είναι απολύτως απαραίτητο να αντιμετωπιστεί και να απαλλαγεί ο άνθρωπος από αυτόν.

Ο λόγος για τον οποίο χρειάζεται να γίνει αυτό, είναι ότι αυτή η κατάσταση κι αυτό το αρνητικό συναίσθημα μακροχρόνια εκδηλώνεται στο σώμα και δυστυχώς εξελίσσεται σε πολύ σοβαρές ασθένειες  καθώς αναφέρει  και αναλύει η ΛΟΥΙΖ ΧΕΙ σε κάποιο από τα βιβλία της. Εξάλλου σήμερα όλοι οι επιστήμονες που ασχολούνται με τον άνθρωπο πιστεύουν ότι σχεδόν όλες οι ασθένειες , έχουν ψυχοσωματικά αίτια.

Άλλος ένας πολύ σοβαρός λόγος για τον οποίο είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ο συναισθηματικός πόνος, είναι  ότι  τίποτα καλό δεν μπορεί να εκδηλωθεί στην εμπειρία μας, στον υλικό μας κόσμο, όταν νιώθουμε για οποιονδήποτε λόγο, αρνητικά συναισθήματα. Αντίθετα όσο υπάρχουν μέσα μας αυτά, μόνο αρνητικά γεγονότα μπορούμε να έλκουμε.

Βάση του νόμου της έλξης, ο οποίος δεν κάνει ποτέ και σε κανέναν, διακρίσεις, λειτουργεί με μαθηματική ακρίβεια για όλους, πάντα έλκουμε αυτό που νιώθουμε. Το σύμπαν είναι αισθαντικό. Αισθάνεται αυτό που νιώθουμε κάθε φορά και ανάλογα με αυτό, μας στέλνει γεγονότα, ανθρώπους και εμπειρίες. Έτσι λοιπόν, αν αισθανόμαστε συναισθηματικό πόνο, είναι αδύνατον να φέρουμε  στην εμπειρία μας και στην πραγματικότητά μας, θετικούς χαρούμενους ανθρώπους, γεγονότα και καταστάσεις.

Αντίθετα, όλα τα καλά και θετικά πράγματα, εκδηλώνονται στην εμπειρία μας όταν δονούμαστε στις συχνότητες της χαράς, της ευγνωμοσύνης και της αγάπης.

Βέβαια όταν μιλάω για αντιμετώπιση του συναισθηματικού πόνου, δεν εννοώ καθόλου αυτό που συνήθως κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι δεν εννοώ το να μάθουμε να διαχειριζόμαστε ή να κουκουλώνουμε, το αρνητικό μας συναίσθημα, ή τον συναισθηματικό μας πόνο. Επειδή αν το κάνουμε αυτό, πράγμα που ούτως ή άλλως, είναι από δύσκολο ως ακατόρθωτο, το πρόβλημα και η αιτία του θα συνεχίζουν να υπάρχουν και να δουλεύουν ύπουλα μέσα μας, δημιουργώντας μία πολύ δυσάρεστη πραγματικότητα για εμάς.  Αν διαχειρίζομαι το πρόβλημα, τότε σημαίνει ότι αυτό εξακολουθεί να υπάρχει.  Δεν μπορώ να διαχειριστώ, κάτι που δεν υπάρχει.

Άρα λοιπόν το ζητούμενο, είναι να ξεριζώσουμε την αιτία που δημιουργεί αυτό το πρόβλημα κι έτσι να απαλλαγούμε οριστικά από αυτό.  Ο θεραπευτικός κώδικας είναι ένα θαυμάσιο εργαλείο και για αυτές τις περιπτώσεις επειδή μας επιτρέπει να αφαιρέσουμε άμεσα και μόνιμα την όποια αιτία δημιούργησε αυτό το συναισθηματικό βάρος.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μου στο info@sofiakonstantinidou.gr

Ο κύκλος του  99

Ο κύκλος του 99

Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς που είχε όλα τα καλά και τα αγαθά. Τίποτε δεν του έλειπε. Πλούτη, δόξα, ομορφιά, υγεία…..

Όμως, παρ όλα αυτά, ο βασιλιάς ήταν πάντοτε θλιμμένος και δυστυχής. Με τίποτα δεν χαιρόταν και τίποτα δεν τον γέμιζε.

Στο παλάτι αυτού του βασιλιά, υπήρχε ένας υπηρέτης που είχε μόνο μια καλύβα μέσα στο δάσος και ένα πιάτο φαγητό, που μοιραζόταν με την αγαπημένη του γυναίκα και με τα δυο του παιδιά.

Πόσο ευτυχισμένος ήταν με όλα αυτά που είχε, την οικογένειά του, την εργασία του στο παλάτι, την καλύβα του. Ήταν τόσο χαρούμενος με όλα αυτά, που αισθανόταν σαν βασιλιάς!!!!  Όλη μέρα τραγουδούσε από χαρά!!!

Όμως, ο βασιλιάς, είχε ενοχληθεί πάρα πολύ από τη στάση του υπηρέτη του. Μα πως είναι δυνατόν εγώ ένας βασιλιάς με τόσα πλούτη, να μην μπορώ να βρω χαρά σε τίποτα και αυτός ο φτωχός υπηρέτης, να είναι τόσο ευτυχισμένος;  Αναρωτιόταν

Μια μέρα, κάλεσε το σοφό της χώρας και του ζήτησε να κάνει το φτωχό υπηρέτη δυστυχισμένο.

Να λοιπόν, τι έκαναν. Φώναξαν τον υπηρέτη και του χάρισαν ένα πουγκί με ολόχρυσα φλουριά!!! Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι χαρά έκανε ο φτωχός ανθρωπάκος !!!

Ένοιωθε τόση ευγνωμοσύνη που δεν είχε λόγια να την εκφράσει στο βασιλιά!!!

Αμέσως, έτρεξε τρελός από χαρά, να μοιραστεί τα καλά νέα με τη γυναίκα του και τα παιδιά του.  Όλοι τους ήταν τόσο χαρούμενοι, που η καλύβα γέμισε γέλια, τραγούδια και χαρές.

Όλα έμοιαζαν σαν μια μεγάλη γιορτή!!!

Κι αφού απόκαμαν από τα γέλια και τις χαρές, κάθισαν όλοι γύρω από το τραπέζι κι άρχισαν να μετρούν ένα-ένα, τα χρυσά φλουριά.

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε,………………..

Ενενήντα εννέα φλουριά!!!!!

Ναι, μα που είναι το εκατοστό  φλουρί; Ποιος το έχασε; Που πήγε;

Άρχισαν να ψάχνουν παντού, μα πουθενά το φλουρί..

Τότε άρχισαν να μαλώνουν και έχασαν όλη την αγάπη και τη χαρά τους!!!

Τίποτε δε θύμιζε πια τη χαρούμενη, αγαπημένη, ξένοιαστη, οικογένεια, επειδή νόμιζαν ότι τους έλειπε ένα φλουρί.

Τελικά, ο βασιλιάς, είχε πετύχει το σκοπό του!!!!! Είχε καταφέρει να κάνει αυτόν τον άνθρωπο, δυστυχισμένο.

Αγώνες βατράχων

Αγώνες βατράχων

Μια μέρα, μια ομάδα από βατράχια μαζεύτηκε και αποφάσισε, να κάνει κάτι διαφορετικό. Αποφάσισαν λοιπόν να κάνουν αγώνα δρόμου, βάζοντας στόχο να ανέβουν μέχρι την κορυφή του βουνού.
Όπως ήταν φυσικό, το πράγμα άρχισε να παίρνει δημοσιότητα. Το να κάνουν αγώνα δρόμου, βατράχια, δεν είναι και τόσο συνηθισμένο πράγμα. Πόσο μάλλον να ανεβούν στην κορυφή ενός βουνού!!!
Από στόμα σε στόμα λοιπόν, το θέμα έφτασε και στα αυτιά των δημοσιογράφων. Αυτοί πήραν τις κάμερες και έτρεξαν να καταγράψουν το γεγονός. Πλήθος κόσμου μαζεύτηκε για να παρακολουθήσει τον αγώνα.
Η ώρα της εκκίνησης έφτασε και όλοι οι βάτραχοι πήραν τις θέσεις τους, έχοντας στο μυαλό τους να φτάσουν στην κορυφή, παρόλο που κάτι τέτοιο δεν ήταν στη φύση τους.
Οι κορυφές των βουνών δεν είναι για βατράχια.
Τα βατράχια ξεκίνησαν και οι άνθρωποι γύρω, τους κορόιδευαν και τους περιγελούσαν, φωνάζοντάς τους ότι είναι τρελοί και …….
Ότι αυτά τα πράγματα δεν γίνονται .
Οι βάτραχοι όμως συνέχιζαν και ο κόσμος εξακολουθούσε να τους φωνάζει ότι….
Είναι αδύνατον να καταφέρουν κάτι τέτοιο.
Ο αγώνας συνεχιζόταν για αρκετή ώρα και καθώς οι βάτραχοι άκουγαν συνεχώς, πως αυτό που προσπαθούσαν ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί, ένας –ένας άρχισαν να κουράζονται και να παραιτούνται.
Μόνο ΕΝΑΣ βάτραχος εξακολουθούσε με πείσμα, θάρρος και υπομονή να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά.
Έδειχνε κουρασμένος από τη μεγάλη απόσταση που είχε διανύσει, αλλά ήταν αποφασισμένος να φτάσει στην κορυφή και τίποτα δεν μπορούσε να τον σταματήσει.

Ώσπου τελικά τα κατάφερε!!!!!!

ΉΤΑΝ Ο ΝΙΚΗΤΗΣ!!!!

Το πλήθος και οι δημοσιογράφοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν στα μάτια τους . Δεν είχαν ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο.
Βάτραχος στην κορυφή ενός βουνού;!!!!!!!!
Όπως γίνεται λοιπόν με κάθε νικητή σε αγώνα, ήρθε η ώρα να δώσει συνέντευξη στα κανάλια. Τον ρώταγαν λοιπόν οι δημοσιογράφοι , ποιο ήταν το μυστικό της επιτυχίας του. Αλλά εκείνος δεν απαντούσε τίποτα.
Εκείνοι τον ρωτούσαν και τον ξαναρωτούσαν. Μα ο βάτραχος τίποτα. Καμιά απάντηση.
Ώσπου στο τέλος , οι δημοσιογράφοι κατάλαβαν , ότι δεν άκουγε.
Επειδή αυτός ο βάτραχος …….
Ήταν ένας κουφός βάτραχος. Και αυτό του το ελάττωμα ήταν τελικά το μυστικό της επιτυχίας του.

ΓΙΝΕ Ο ΚΟΥΦΟΣ ΒΑΤΡΑΧΟΣ

Μάθε να λες στον εαυτό σου ΓΙΝΕΤΑΙ!!!! Φώναζέ του το Δυνατά μέχρι να το πιστέψει.
Και τότε να είσαι σίγουρος ότι , Όλα μα Όλα , Γίνονται!!!!
Μην επιτρέψεις ποτέ σε καμιά φωνή, ούτε καν στη δική σου, να σε σταματήσει από το πιο τρελό σου όνειρο.

Γ Ι Ν Ε Τ ΑΙ!!!!!!