Ίσως έχεις περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου  με προβλήματα, στενοχώριες και δυσκολίες. Ίσως έχεις αναρωτηθεί πολλές φορές, τι χρειάζεται να αλλάξεις, ή τι να κάνεις, για να αλλάξεις τις συνθήκες της ζωής σου, αλλά δεν έχεις πάρει καμία απάντηση, ή οι απαντήσεις που πήρες δεν σου έφεραν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Αν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων, που συνεχίζουν να το ψάχνουν, αν έχεις διαβάσει βιβλία κι αν έχεις πάρει σεμινάρια, προσωπικής ανάπτυξης και αυτοβελτίωσης και έχεις διδαχτεί τεχνικές όπως ο δημιουργικός οραματισμός κ.λπ., αλλά  η ζωή σου παρ’ όλα αυτά παραμένει ακριβώς η ιδία, τότε είναι προφανές, ότι σου λείπουν κάποια κομμάτια για να συμπληρώσεις το πάζλ.

Κατ αρχήν, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι που είναι πολύ βασικό, για να πιάσουμε να ξετυλίγουμε το κουβάρι από την άκρη του.

να θυμάσαι πάντα ότι

Οι καταστάσεις που βιώνεις αυτή τη στιγμή, σε όλους τους τομείς της ζωής σου, είναι ο καθρέφτης του τι συμβαίνει μέσα  σου και με τι χρειάζεται να εργαστείς.

Αν λοιπόν θέλεις να αλλάξουν τα δεδομένα της ζωής σου, χρειάζεται απαραίτητα να αλλάξεις πράγματα μέσα σου. Χωρίς την εσωτερική σου αλλαγή, ακόμα και αν γνωρίζεις και εφαρμόζεις τις καλύτερες τεχνικές του κόσμου, το μόνο που θα εισπράττεις, είναι απογοήτευση.

Τι σημαίνει όμως να αλλάξει κάποιος την εσωτερική του κατάσταση; και πόσο εύκολο η δύσκολο μπορεί να είναι αυτό;

Αλλάζω την εσωτερική μου κατάσταση, σημαίνει γίνομαι ένας εντελώς καινούριος άνθρωπος, και δεν το λέω από ηθικής πλευράς, αλλά επειδή αυτοί είναι οι κανόνες της ζωής και του σύμπαντος.  Χρειάζεται λοιπόν, να καλλιεργήσω και να εργαστώ, με τις παρακάτω  κατηγορίες.

Χαρά –γαλήνη-ειρήνη  – συγχώρεση-ταπεινότητα-πιστή-εμπιστοσύνη-αγάπη προς τον εαυτό μου και τους άλλους-ευγνωμοσύνη- και επίσης να αντικαταστήσω τις αρνητικές μου πεποιθήσεις σε σχέση με τον εαυτό μου, τη ζωή και τους άλλους και να ξεριζώσω μόνιμα και ριζικά, όλα τα εσωτερικά μου αγκάθια. Τίποτα σπουδαίο, όμορφο και μεγάλο δεν θα μπορέσω να πετύχω  χωρίς να εργαστώ πρώτα, με επιμονή και υπομονή, με όλα τα παραπάνω. Αυτή είναι η πιο βασική προϋπόθεση, για να έχω μια ζωή με πληρότητα,  καλή υγεία, καλές σχέσεις, καλή οικονομική κατάσταση και ό,τι άλλο ονειρεύομαι και επιθυμώ. Αυτή είναι η πιο βασική και άκρως απαραίτητη προϋπόθεση, για να έχω επιτυχία στους στόχους μου και για να είμαι ευτυχισμένος.

Αυτή είναι λοιπόν η βασική αρχή, πρώτα εργάζομαι για να καθαρίσω το εσωτερικό μου ‘’χωράφι ‘και μετά φυτεύω. Τίποτε όμορφο δεν μπορώ να φυτέψω και να φυτρώσει, ανάμεσα σε σκουπίδια και αγκάθια. Ας δούμε λοιπόν, πιο αναλυτικά αυτές τις κατηγορίες, με τις οποίες χρειάζεται να εργαστούμε.

Συγχώρεση

Η συγχώρεση και η μη συγχώρεση, ίσως είναι το πιο κρίσιμο θέμα στη ζωή όλων μας.      Γιατί αυτό;   Γιατί  ειδικοί επιστήμονες, γιατροί, ομοιοπαθητικοί, ενεργειακοί θεραπευτές κάθε είδους, που ασχολούνται με τον άνθρωπο και τις ασθένειες του, συμφωνούν, ότι έχουν δει έλλειψη συγχώρεσης, στη ρίζα σχεδόν κάθε εκδηλωμένης ασθένειας.

Πίσω από το θυμό, το φόβο, τη λύπη, την κατάθλιψη, τη ζήλια, την πικρία, την αδικία και αλλά αρνητικά συναισθήματα σαν κι αυτά, κρύβεται σχεδόν πάντα ένα θέμα έλλειψης συγχώρεσης.

Έτσι, αν νομίζετε ότι δεν έχετε θέματα έλλειψης συγχώρεσης, τότε ρωτήστε τον εαυτό σας.

Με ποιόν η με τί αισθάνομαι θυμωμένος;

Τί φοβάμαι; τί με αγανακτεί;

Τί με θλίβει; τί με πικραίνει;

Συνήθως θα βρείτε έλλειψη συγχώρεσης στο βάθος, πίσω από  αυτά τα συναισθήματα. Μπορεί να μη συγχωρούμε τον εαυτό μας ή τους άλλους, που μας έβλαψαν με κάποιο  τρόπο.

Αυτό μπλοκάρει την επιτυχία μας.

Το θεμέλιο μιας ζωής γεμάτης αφθονία, χαρά και υγεία σε όλους τους τομείς, είναι η  τέχνη της συγχώρεσης.

Και  τώρα, ας προσέξουμε το παρακάτω, για να το κατανοήσουμε και να το ξεκαθαρίσουμε.

Συγχωρώ, δε σημαίνει καθόλου ότι χρειάζεται να είμαι μαζί  με τον άλλον, που δεν επικροτώ τις πράξεις του.

Μπορώ να συγχωρώ κάποιον και να μην τον συναναστρέφομαι, γιατί δεν εγκρίνω τη συμπεριφορά του.

Όμως, είναι άλλο οι πράξεις κάποιου και άλλο το εσωτερικό μεγαλείο του κάθε ανθρώπου, έστω κι αν αυτό δεν είναι ακόμα εκδηλωμένο.

Ας το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Επίσης, αν το σκεφτούμε καλύτερα, και η δική μας πράξη της μη συγχώρεσης, είναι καταστροφική πράξη προς τον εαυτό μας τον ίδιο. Έτσι, έχουμε δυο επιλογές. Ή επιλέγουμε τη μη συγχώρεση και καταστρέφουμε, αρρωσταίνουμε τον εαυτό μας,

ή

επιλέγουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας και του κάνουμε το δώρο της απελευθέρωσης. Σ   υ   γ   χ    ω   ρ  ώ    γιατί με συμφέρει.

Και με συμφέρει, γιατί συγχωρώντας ανοίγω την πόρτα της φυλακής μου και απελευθερώνω τον εαυτό μου από τα δεσμά της πίκρας, του παραπόνου, του θυμού, της αδικίας και του ρόλου του θύματος.

Συγχωρώντας, κόβω τα σχοινιά, που με κρατάνε δεμένο με την κατάσταση  ή τον άνθρωπο που δε συγχωρώ.

Συγχωρώ σημαίνει, ότι λειτουργώ  από τη θέση του εσωτερικού μου ηγέτη και της ανώτερης ευφυΐας μου και όχι από τη θέση του μικρού πληγωμένου μου εγώ.

Και ηγέτης είναι αυτός, που έχει αποφασίσει να αναλάβει την ευθύνη για τη ζωή του και τις υποθέσεις του και να τις κάνει να ανθίσουν.

Ευφυής είναι αυτός που θέλει και μπορεί να έχει λόγο πάνω στη ζωή του. Και συγχωρεί γιατί τον συμφέρει. Δεν εξετάζει καθόλου αν έχει δίκιο η άδικο. Δεν σπαταλά το χρόνο του με αυτή την παγίδα. Απλά, ανοίγει πόρτες και παράθυρα και επιτρέπει στα δηλητηριώδη συναισθήματα να φύγουν.

Σαν ηγέτης, τους δίνει την άδεια να φύγουν και αυτά αμέσως υπακούουν. Ακριβώς όπως θα έκανε, αν μέσα στο σπίτι του ανακάλυπτε δηλητηριώδη αέρια, που αν δεν άνοιγε πόρτες και παράθυρα να φύγουν, θα τον σκότωναν τελικά, αν τα εισέπνεε συνεχώς.

Μα πάνω από όλους και απ’ όλα, συγχωρώ τον εαυτό μου συνεχώς.

Κάθε φορά που, κατά τη γνώμη μου ή κατά τη γνώμη των άλλων, έκανα/δεν έκανα ή είπα ή δεν είπα κάτι, κι αυτό ήταν λάθος, απλά κρατώ το ‘’μάθημα’’ σαν κέρδος μου, χωρίς να βασανίζω τον εαυτό μου, με την κριτική μου στάση.

Αυτός που προχωρεί μπροστά, προχωρεί και με τα δυο πόδια. Και με το σωστό  και με το λάθος. Δεν υπάρχει λάθος, αν το κάθε λάθος το δω σαν ευκαιρία μάθησης, συγχώρεσης και αγάπης για τον εαυτό μου και τους άλλους. Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από το φόβο του λάθους. Ας μάθουμε με τη συγχώρεση να αγαπάμε αρχικά τον εαυτό μας όπως είναι. Έτσι ώστε να γίνεται με την αγάπη μας καλύτερος, όλο και καλύτερος. Και όταν το καταφέρνουμε αυτό με ευκολία, ποιος ξέρει, κάποτε, σε μια ανώτερη’’ τάξη’’… μπορεί να καταφέρουμε να λύσουμε τη ’’δύσκολη εξίσωση’’, της άνευ όρων αγάπης και για τους άλλους.

Να λοιπόν μια απλή, θαυμάσια και σύντομη μέθοδος συγχώρεσης που γίνεται άπαξ. Κάθισε  κάπου αναπαυτικά, χαλάρωσε και όταν είσαι έτοιμος, χρειάζεται να πεις τα παρακάτω.

Ειλικρινά και ελευθέρα συγχωρώ τον/την χ, τον/την απαλλάσσω με το νου και την κάρδια μου. Συγχωρώ ολότελα  οτιδήποτε σχετίζεται με το θέμα αυτό.  Είμαι ελεύθερος/η και είναι ελεύθερος/η .

Είναι υπέροχο το αίσθημα αυτό. Σήμερα είναι για μένα ημέρα γενικής αμνηστίας.

Συγχωρώ όλους, για όλα όσα μου έχουν κάνει κάποτε και με έχουν ενοχλήσει.

Εύχομαι σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά υγεία, ευτυχία, γαλήνη και όλα τα καλά της ζωής. Το κάνω αυτό ελευθέρα με χαρά κι αγάπη και κάθε φορά που σκέπτεσαι το πρόσωπο που σε έχει αδικήσει η βλάψει, λέγε ,’’σε έχω συγχωρέσει και όλα τα  καλά της ζωής είναι δικά σου, είμαι ελεύθερος/η και είσαι ελεύθερος/η, κι αυτό είναι υπέροχο’’.

Δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνετε την ίδια διαδικασία για το ίδιο πρόσωπο ή κατάσταση.  Απλά, αν σας ξαναρθεί ένα αρνητικό συναίσθημα για αυτό το πρόσωπο που έχετε συγχωρέσει, για να εξαλείψετε και την παραμικρή ρίζα, απλά πείτε, ’’σε έχω συγχωρέσει, να έχεις όλα τα καλά της ζωής’’.

Θα διαπιστώσετε με έκπληξη ότι αυτά τα συναισθήματα,  θα έρχονται όλο και λιγότερο. Κι αν εσείς επιμένετε- κάθε φορά που έρχονται –να λέτε αυτές τις λεξούλες, ’’σε έχω συγχωρέσει, να έχεις όλα τα καλά της ζωής’’, αυτά θα μαραθούν και δε θα σας ξαναενοχλήσουν πια.

Μπορεί να θυμάστε το περιστατικό, αλλά δε θα αισθάνεστε πόνο , γιατί δε θα το ποτίζετε με την προσοχή σας, δηλαδή με τα αρνητικά σας συναισθήματα, και έτσι αυτά θα μαραθούν.

Τελικά, μόνοι σας θα διαπιστώσετε ότι η πράξη της συγχώρεσης κάνει θαύματα στη ζωή μας, εφόσον τη χρησιμοποιήσουμε.